หินตัดสินใจที่จะลากพักร้อนตามที่พี่สาวแนะนำแต่เขาไม่ได้ไปไหนนั่ง ๆนอน ๆ อยู่ในห้องของตัวเองแทนการออกเที่ยว แม้แต่การเปิดประตูห้องออกไปเขายังรู้สึกเหนื่อยเลยประสาอะไรกับการเดินทางไกลๆไปเที่ยวแล้วได้แต่ถ่ายรูปมาเชยชมเท่านั้นเอง
จารุกับโจได้แต่มองหน้ากันเมื่อเห็นสภาพของคนลาพักร้อนที่นอนกอดหมอนดูทีวีอยู่ในห้อง
“แกจะหมกตัวเองเป็นปลาร้าอยู่ทำไมวะไอ้หิน”โจถามสีหน้าอ่อนอกอ่อนใจกับเพื่อนรัก
“โจ แกต้องเข้าใจมันนะ สมองมันรอยหยักมันน้อยมันจะเข้าใจอะไรเพียงผิวเผิน หวังว่ามันจะเข้าใจที่เราพูดทุกอย่างเป็นไปไม่ได้หรอก อีกอย่างที่มันไม่ยอมออกไปไหนน่ะก็เพราะกลัวเปลืองตังค์ไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากมายหรอก”คำพูดเหน็บแนมของพี่สาวทำให้หินที่นอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาเหลือบมองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไร ทำหูทวนลมมากกว่าจะแกว่งปากให้โดนด่าเอาอีก
“เออ งั้นก็นอนอยู่นี่ละกัน ฉันกับพี่จารุจะไปหาอะไรอร่อย ๆกินกัน”
“งั้นซื้อบะหมี่มาฝากด้วยนะ เอาเจ้าประจำนะเจ้าอื่นทำไม่อร่อย”ในที่สุดหินก็พูดออกมาแต่สิ่งที่เขาพูดกลับเป็นเรื่องของกินเสียอย่างนั้นทำให้ทั้งจารุและโจได้แต่ถอนหายใจพร้อมกัน
จารุเดินออกมาจากห้องพักของน้องชายพร้อมกับโจตอนแรกคิดกันไว้ว่าจะมาทำอะไรง่าย ๆ กินกันเพื่อให้น้องชายตัวดีมีเพื่อนเสียบ้าง ไม่อยากปล่อยให้นั่งคิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว กลัวว่าจะคิดอะไรแผลง ๆ เข้า แต่สายตาของเธอก็ไปสะดุดอยู่ที่ร่างสาวสวยผมยาว ผิวขาวใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักคนหนึ่งซึ่งเพิ่งเดินออกมาจากตึกห้องเช่าตรงกันข้ามกับตึกห้องพักของน้องชายเธอ
“ฉันรู้แล้วว่าทำไมมันไม่ยอมออกจากห้อง”จารุบุ้ยปากไปตรงที่เกิดเหตุทันที โจมองตามก็เห็นแอนแฟนสาวของหินเดินออกมาจากตึกนั้นพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่ง
“มันคงรักจริงน่ะแหละพี่ เห็นภาพบาดตาบาดใจอย่างนี้คงไม่อยากออกมาเจอหรอก”โจทำน้ำเสียงและสีหน้าเห็นอกเห็นใจเพื่อนทันที
“แต่พี่ว่าไม่วะ มันคงแสลงใจน่ะ ดูสิ เขามีรถหรูมารับอดีตแฟนมัน หน้าตาก็หล่ออย่างกับดาราเกาเหลา มันเทียบเขาไม่ได้ซักขี้ปะติ๋วเลย”โจมองตามก่อนจะเหลือบตามามองพี่สาวเพื่อนสนิท
“ดาราเกาหลีพี่ไม่ใช่เกาเหลา ว่าแต่พี่นี่มองน้องชายในแง่ร้ายจังนะ”
“โอ้ย..ฉันรู้จักมันมาก่อนที่แกจะเจอมันและตกหลุมพรางเป็นเพื่อนมันเสียอีก ฉันยังเสียดายน้ำลายอยู่เลย อุตส่าห์ช่วยกล่อมให้แม่ยอมแต่งงานด้วยได้ ความสุขน่ะตกอยู่ที่พ่อกับแม่แต่ทุกข์น่ะตกอยู่ที่ฉันคนเดียวเลย” โจเกาหัวยุ่ง ๆ ของตัวเองเบา ๆ
“ผมว่ามันก็แค่มีอะไรหยุมหยิมเหมือนผู้หญิงนิด ๆ ปากหมาหน่อย ๆ หน้าตากวนทีนแล้วก็..”โจยังสาธยายความเป็นหินไม่หมดจารุก็รีบแย้งขึ้นมา
“เออ..นั่นแหละรวมเป็นตัวไอ้หินมากที่สุด ชวนไปเที่ยวมันก็บอกว่าไม่ชอบแดด ไปขึ้นเหนือหน้าหนาวไปดูทะเลหมอกมันก็บอกว่าหนาวไม่ดีต่อสุขภาพ แล้วไอ้ที่มันไม่ยอมออกมาจากห้องนี่ก็ไม่ใช่เพราะเห็นภาพบาดตาบาดใจอะไรหรอกแค่ขี้เกียจเท่านั้นเอง..สิ่งที่รวมเป็นหินคือ ขี้เกียจ ขี้งก มันจะไม่ทำทุกอย่างที่มันไม่ได้ตังค์ ฉันไม่แปลกใจหรอกที่แอนเลือกหมอนั่น ยินดีด้วยซ้ำไป แอนน่ะคิดถูกแล้ว มีแต่ไอ้หินนี่แหละเมื่อไหร่มันจะคิดได้เสียที”
“ผมว่าหินเป็นคนมีความคิดแปลกใหม่นะ แต่ขึ้นอยู่กับว่ามันจะยอมเดินออกมาจากห้องสี่เหลี่ยมของมันหรือเปล่า” โจออกความเห็น ห้องสี่เหลี่ยมที่ชายหนุ่มพูดไม่ได้หมายถึงห้องจริง ๆ แต่หมายถึงสิ่งที่กักขังความคิดและสิ่งที่เป็นหินมากกว่า คนเป็นพี่สาวก็ได้แต่ถอนหายใจหลาย ๆทีให้มันระบายออกมาบ้างแม้สิ่งนั้นจะเป็นแค่ลมหายใจก็ตามที
หินนั่งดูช่องกีฬาจนเบื่อแล้วก็เดินไปเปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตอีกครั้ง เขาเช็คจดหมายอีเมล์ที่มันเยอะจนน่าตกใจส่วนใหญ่เป็นจดหมายขยะที่โฆษณาสินค้าลดความอ้วนหรือไม่ก็สมัครงานออนไลน์ มันน่ารำคาญยิ่งกว่าโดนตื้อจากตัวแทนขายตรงเสียอีก เขาตัดสินใจลบจดหมายที่คิดว่าเป็นจดหมายขยะทิ้งเสียหมด ยกเว้น หัวข้อหนึ่งที่ทำให้เขาชะงักมือ
“คิดถึงนะ”แค่ชื่อเรื่องก็ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วแปลกใจแล้ว ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีคนส่งอีเมล์ผิดพลาดหรอก แล้วชื่ออีเมล์ของเขา ก็ใช้ชื่อว่า
pattara ซึ่งเป็นชื่อจริงของเขา เจ้าของอีเมล์
kiku นี่เขาเองก็จำไม่ได้ว่าว่ามีเพื่อนที่ใช้ชื่อนี้เลยซักคน ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้ ไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนไหนคิดจะส่งความคิดถึงหาเขาแน่ ๆยกเว้นคำด่าทอหรือตำหนิอะไรซักอย่างที่เขาพลั้งปากพูดไปกระทบจิตใจพวกเธอเข้า
สวัสดี ภัทรเพื่อนรัก
ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม อากาศทางโน้นคงหนาวน่าดู แต่ที่นี่ยังร้อนเหมือนเดิมจ๊ะ ใกล้ถึงเทศกาลประจำปีของจังหวัดเราแล้วนะ ดูสิเพื่อน ๆหลายคนบ่นวุ่นวายกันน่าดู พวกคุณครูทั้งหลายต้องช่วยกันเกณฑ์นักเรียนไปรำกันน่ะ ส่วนฉันก็สบายหน่อย ตระเวนถ่ายรูป แดดร้อน ๆ แต่อารมณ์ก็ยังดีอยู่ เพราะสนุกกับการได้เที่ยวไปพร้อมๆกับเรียนรู้เรื่องการถ่ายภาพ น่าแปลกใจที่มีคนชื่นชอบการถ่ายรูปเหมือนกันอยู่มากมาย ถ้ามีโอกาสฉันจะพาเพื่อนมาร่วมวงซักครั้ง พวกลุง ๆ เขาใจดีกันมาก ๆ แม้หน้าตาจะออกแนวโหดๆเป็นโจรมุมตึกในขายหัวเราะก็ตามที..ฮ่าๆ
พอดีช่วงต้นปีที่ผ่านมามีโอกาสได้ไปเที่ยวสามพันโบก สถานที่ท่องเที่ยวที่เพิ่งโปรโมทใหม่ของจังหวัดเรา สวยมาก ๆเลยจ๊ะ เลยส่งรูปมาให้ดูฝีมือไม่ได้พัฒนาซักเท่าไหร่แต่ใจรักอ่ะแก..
คนที่นี่เขาฮิตมาถ่ายรูปแต่งงานกันที่นี่แหละ ถ้าเป็นงานฉันนะคงไม่ถ่ายตรงนี้หรอก อยากถ่ายที่ทุ่งดอกไม้มากกว่า แอบคิดว่าที่นี่ดูมันแห้งแล้งอย่างไรก็ไม่รู้ อีกอย่างกลัวตกลงมาจากชะง่อนหินแล้วเจ้าบ่าวไม่รีบวิ่งเข้ามารับแต่จะปล่อยเราทิ้งไว้ตรงนั้นเสียมากกว่า (ฮา)..ว่าแต่กลับมาเมืองไทยเมื่อไหร่ เอาลูกและสามีมาเที่ยวด้วยนะจ๊ะ อยากเห็นหน้าหลานน่ะ คงหล่อเหมือนโรเบิร์ต แพททินสัน นะจะได้จองไว้ก่อนโตขึ้นเป็นเจ้าบ่าวให้ฉันเลย
ปล.ถ้ากลับมาเอาลูก+สามี แถมเพื่อนสามีหล่อ ๆ มาด้วยซักคนนะเพื่อน อิ อิ
Kiku
*** หมายเหตุ ภาพเพื่อการประชาสัมพันธ์ในกิจกรรมนี้เท่านั้น..
เข้าสู่ระบบ
FAQ
ค้นหา
สมัครสมาชิก
)
ที่เรียกว่า ...ลุง...
...มีคนเคยบอกว่าห้องกล้องเขาเรียกกันแบบนี้มิใช่หรือค่ะ คุณอา..บีจะให้เรียกยังไงดีคะ.. 
